O Szynszylach

Witamy na naszej stronie poświęconej szynszylom. Informacje tutaj zawarte związane są z szynszylami hodowanymi przez nas – twórców tej strony Anety i Michała. Oczywiście mamy nadzieję, że będziecie czynnymi uczestnikami tworzenia tej strony i w dziale Forum podzielicie się swoimi spostrzeżeniami i zdjęciami swoich ulubieńców.

Natomiast jeśli jeszcze nie posiadacie szynszylka to zapraszamy do działu Aukcje gdzie umieszczamy zdjęcia i opis maleństw z naszej hodowli, które szukają nowego domu.

Nasza przygoda z szynszylami zaczęła się 8 lat temu. Mieszkamy w małym mieszkaniu w bloku więc zastanawialiśmy się nad zwierzątkiem, które będzie mało kłopotliwe a zarazem będzie dawało dużo przyjemności z zabawy. Oboje pracujemy i przez większą część dnia jesteśmy w pracy, więc nie mógł być to ani pies ani kot. Dowiedzieliśmy się o szynszylach choć tak naprawdę mało kto wiedział dość dokładnie o nich. Wiedzieliśmy tylko, że jest to zwierzę nocne, w dzień śpi a wieczorami zaczyna harce, czyli idealnie nadaje się do naszego trybu życia. Jeszcze jednym atutem przemawiającym za hodowlą tego zwierzątka w domu jest to, że całe dnie może pozostawać bez opieki, zaopatrzone jedynie w pokarm, wodę i pyłek do kąpieli a nawet można na tydzień wyjechać na wakacje a ulubieniec może zostać sam ( oczywiście trzeba mu po powrocie wynagrodzić samotność icon smile O Szynszylach Kupiliśmy pierwszego samczyka szarego standarda – Bobika wraz z drucianą klatką i wyposażeniem, oraz książkę jak hodować. Po przywiezieniu szynszyla do domu zaczęliśmy swoje obserwacje i pogłębialiśmy naszą wiedzę w zakresie chowu. Zmienialiśmy klatkę i jej wystrój na bardziej komfortowy dla szynszyla, a z czasem dokupiliśmy samiczkę wiedząc, że szynszyle są zwierzętami stadnymi i dopiero od tego momentu poznaliśmy całą gamę dźwięków jakie wydają szynszyle od zalotnego gruchania, poprzez szczekanie, zgrzytanie ząbkami podczas snu, aż do piszczenia małych podczas karmienia przez matkę. Obecnie u nas mieszka jeden samiec Bobik (szary Standard) i dwie samice – Alutka (biała Wilson) i Kretka (czarna Aksamitna).

W dziale galeria można obejrzeć zdjęcia naszych podopiecznych podzielone na lata oraz kolejne klatki. Na podstawie tych zdjęć można się wzorować przy budowie własnej klatki. Zapraszamy do umieszczania na forum pomysłów i zdjęć Waszych klatek dla szynszyli.
W dziale filmy umieszczone są filmiki z harcującymi szynszylami w rolach głównych.

Kilka słów o tych zwierzątkach:
Pochodzenie:
Szynszyle są małymi gryzoniami, blisko spokrewnionymi z świnką morską, nutrią oraz wiskaczą górską i nizinną. Ojczyzną szynszyli jest Ameryka Południowa – tereny Argentyny, Boliwii i Chile, gdzie zamieszkują jałowe i suche tereny Andów na wysokości od ok. 3000 do 5000 m n.p.m. Szynszyle żyją w stadach liczących od kilku do kilkunastu osobników, prowadząc nocny tryb życia. Zamieszkują szczeliny skalne, groty lub małe przedsionki tworzące się w usypiskach kamieni. Pożywienie ich stanowią przede wszystkim nasiona roślin, szorstkie źdźbła traw i rozmaite zioła. Szynszyle często skaczą dwunożnie, ale przeważnie poruszają się na wszystkich czterech kończynach. W odróżnieniu od innych gryzoni zwierzęta te żyją dość długo – nawet do 20 lat.

W Polsce hodowla szynszyli została zapoczątkowana w 1956 r przez Władysława i Elwirę Rżewskich którzy z Kanady sprowadzili pierwszą parę szynszyli i w Grywałdzie koło Krościenka założyli pierwszą hodowlę tych zwierząt. Gdy po kilku miesiącach sprowadzili kolejnych 15 par (również z Kanady), powstała pierwsza polska ferma szynszyli. Stopniowo hodowla tych zwierząt została upowszechniona w całym kraju.

Charakterystyka szynszyli:
Długość ciała 20-40 cm, ogona 7,5-20 cm, waga 0,5-1,0 kg. Srebrzyste, perłowoszare futro (hodowane są też inne odmiany kolorystyczne białe, beżowe i czarne) jest miękkie i gęste, a ogon pokryty długimi, sztywnymi włosami. Oczy oraz uszy duże.

Jest to zwierzę stadne, dlatego powinno mieszkać z innymi szynszylami. Nie zalecam trzymania dwóch samców, ponieważ mogą ze sobą rywalizować zwłaszcza jeżeli jest jeszcze samica. Samice dobrze tolerują własne towarzystwo, a nawet wspólnie wychowują młode.

Futro szynszyli nie powinno uczulać, a same szynszyle przyzwyczajane do ludzi od małego nie gryzą, dlatego przy zakupie z fermy lub sklepu należy zwrócić na to uwagę.

Ciąża trwa średnio 111 dni (prawie 16 tygodni, w jednym miocie rodzi się od 1 do 4 młodych, u nas najczęściej rodzą się bliźniaki. Poród przeważnie odbywa się w godzinach rannych, u nas między godz. 5 a 6 rano. Małe szynszyle rodzą się z otwartymi oczkami i futrem oraz mają wykształcone zęby, a po godzinie swobodnie biegają po klatce, a po tygodniu próbują jeść stały pokarm. Małe szynszyle powinny zostać z matką do 45 a nawet 60 dni, ponieważ pomimo jedzenia stałego pokarmu mleko nadal pozostaje podstawowym składnikiem pożywienia. Młode osiągają dojrzałość w wieku 6 miesięcy. Na wolności żyją do 10 lat, w hodowli dożywają nawet do 20 lat.

U szynszyli zaznacza się dymorfizm płciowy w rozmiarach ciała zwierząt – samice są nieznacznie większe od samców. Posiadają one dobrze rozwinięty przewód pokarmowy i uzębienie przystosowane jest do trawienia i rozdrabniania pokarmu o dużej zawartości błonnika.

Z reguły szynszyle są zwierzętami zdrowymi i raczej odpornymi. Zapewnienie naszym podopiecznym optymalnych warunków życia jest najlepszym sposobem przeciwdziałania chorobom.
Należy zapewnić:

  • odpowiednią stałą temperaturę w klatce (szynszyle nie lubią przeciągów), klatka nie powinna stać obok kaloryfera, ani bezpośrednio przy otwartym oknie; należy również wykluczyć ciemny przedpokój i kuchnię, w której występuje duża ilość oparów; ze względu na doskonały i wyczulony słuch szynszyli, nie powinny one mieszkać w bezpośrednim sąsiedztwie telewizora czy głośników
  • prawidłową i zróżnicowaną dietę – podstawę stanowi przede wszystkim właściwie dobrany granulat/mieszanka dla szynszyli, siano, smakołyki np. suszone owoce (u nas szynszyle uwielbiają rodzynki za które zrobią prawie wszystko) w ograniczonej, rozsądnej ilości; polecam podawanie do obgryzania wysuszone gałązki drzew, które sprzyjają ścieraniu siekaczy i dostarczają biologicznie czynnych związków ułatwiających przemianę materii, najlepiej nadają się gałązki jabłoni, brzozy, akacji i dębu (gotowe gryzaki można kupić w sklepie zoologicznym)
  • czystą i świeżą wodę oraz karmę – najlepiej podawać wodę w poidełku kulkowym z metalową końcówką dozującą, zawieszanym na zewnątrz klatki; podajemy wodę mineralną niegazowaną lub z kranu ale po uprzednim przegotowaniu; wodę należy zmieniać codziennie, a poidełko dokładnie czyścić aby zapobiec rozwojowi bakterii
  • pojemnik z piaskiem z dodatkiem minerałów szlachetnych do kąpieli pyłowych (podczas tej czynności zwierzę usuwa z futra wszelkie zanieczyszczenia i tłuszcz) – u nas najlepiej sprawdziła się ceramiczna osłonka do kwiatów z szerokim dnem
  • odpowiednio dużą przestrzeń, pozwalającą na swobodne poruszanie się szynszyla – nie zapominajmy że jest to zwierzątko górzyste i stadne, więc lubi biegać, skakać oraz bawić się z człowiekiem; pamiętajmy też że jest to ciekawskie zwierzątko i wszędzie zajrzy, a także że jest to gryzoń a wiec wszelkie kabelki i trujące rośliny należy zasłonić przed ząbkami naszego pupila.

Może się jednak zdarzyć, że pomimo naszej troski zwierzątko zachoruje. W razie jakichkolwiek problemów ze zdrowiem naszego pupilka należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii. Najczęściej występujące dolegliwości, które mogą dotknąć naszych ulubieńców to:

  • biegunka – przyczyną może być nieświeża woda lub spleśniała karma
  • zaparcia – nieregularne karmienie lub zbyt mała ilość siana i wody, zbyt mało ruchu
  • przegrzanie – objawy: zwierzę leży nieruchomo na jednym boku i ciężko oddycha; przyczyną jest zbyt wysoka temperatura w klatce, należy wywietrzyć pomieszczenie i przestawić klatkę na miejsce nienarażone na bezpośrednie słońce
  • przerost zębów – zbyt długie siekacze, dopilnujmy żeby zawsze w klatce był kawałek drewna do ścierania stale rosnących siekaczy
  • grzybica – objawia się wypadaniem futerka, strupki; przyczyną jest zarażenie grzybem od innego zwierzecia, konieczna jest wizyta u weterynarza
  • samo wygryzanie okrywy włosowej – zwierzę wygryza sobie futerko z nudów lub pod wpływem przeżytego stresu, należy usunąć czynniki stresujące i nie budzić pupila podczas snu
  • zapalenie spojówek – przyczyną jest źle wietrzone pomieszczenie i brudna klatka lub infekcja bakteryjna, zalecana wizyta u weterynarza
  • nieżyt nosa i przeziębienia – wskazana konsultacja z lekarzem weterynarii.

Pomimo, że na wolności szynszyle zostały sklasyfikowane, jako narażone wyginięciem szynszyle domowe można hodować bez rejestracji i ograniczeń. Szynszyla dzika podlega całkowitej ochronie.

Serdecznie zapraszamy wszystkich pasjonatów i osoby interesujące się szynszylami do odwiedzania naszej strony i czynnego udziału w forum.